ایستگاه های شستشوی قهوه کنیا چگونه کار می کنند؟

فرآوری یکی از مهم‌ترین مراحل در زنجیره تامین قهوه است.

روش‌های متعددی برای فرآوری قهوه وجود دارد و هر روش تاثیر منحصر به فرد خود را بر کیفیت و طعم قهوه می‌گذارد.

​​​​​​​​یکی از مهم‌ترین مراحل در تولید قهوه مرحله فرآوری اولیه است. علت آن این است که حاشیه خطا کم است؛ یک اشتباه در این مرحله می‌تواند باعث از دست رفتن قابل‌توجه کیفیت شود. ​

من با دو متخصص قهوه در کنیا صحبت کردم تا درک کنم که ایستگاه‌های شستشوی معمولی در کنیا چگونه کار می‌کنند، و همچنین برخی از چالش‌هایی که کشاورزان قهوه در هنگام استفاده از آن‌ها با آن مواجه هستند را بررسی و پاسخ بدهیم. مقاله زیر را بخوانید تا ببینید آن‌ها چه می‌گویند. ​

قهوه کنیا: نگاهی به تاریخچه غنی و تنوع متمایز قهوه این کشور

ایستگاه شستشو چیست؟

ایستگاه شستشو چیست؟

​​​​​​​​دیوید گیتونگا (David Gitonga) یک ایستگاه شستشو را در کنیا مدیریت می‌کند. او توضیح می دهد که در این کشور، این ایستگاه ها اغلب به عنوان کارخانه (factories ) نامیده می شوند. ​

او می‌گوید: ” ایستگاه‌های شستشو در تمام بخش‌های کنیا که قهوه در آنجا رشد می‌کند یافت می‌شوند.” ” تقریبا تمام قهوه تولید شده در کشور برای فرآوری به این کارخانه‌ها فرستاده می‌شود.”

به غیر از املاک بزرگ که معمولا کارخانه‌هایی با فرآوری مرطوب بزرگ دارند، بیشتر قهوه به طور جمعی در ایستگاه‌های خصوصی شستشو فرآوری می‌شود. ​

وی افزود: ” با این حال، تولید کنندگان معدودی وجود دارند که مالک ماشین‌آلات تولید پالپ هستند و بنابراین نیازی به ارسال قهوه خود به ایستگاه‌ های شستشو دیگر ندارند.”

زمانی که گیلاس توسط تولید کنندگان به ایستگاه‌ها تحویل داده می‌شود، اولین قدم مرتب‌سازی آن‌ها است. بیشتر کارخانه‌ها مسئولانی دارند که بر مرتب‌سازی نظارت می‌کنند؛ نقش آن‌ها این است که اطمینان حاصل کنند همه اشیا خارجی (‏مانند سنگ‌ها یا چوب‌های کوچک)‏از گیلاس حذف شده‌اند. ​

سپس قهوه توسط فردی دیگر که وزن گیلاس رسیده را بر روی یک تکه کاغذ ثبت می‌کند، وزن می‌شود. با این حال، در برخی از ایستگاه های شستشوی مدرن تر، ترازوی دیجیتالی وجود دارد که به طور خودکار برگه های تحویل را به صورت دقیق وزن و چاپ می کند. ​

بعد از وزن کردن، قهوه را به ناودان‌های گیلاس می‌برند. اینجا جایی است که قهوه از چندین مزرعه باهم ترکیب می شود. پس از ریختن در این ناودان‌های غول‌پیکر، گیلاس دسته‌بندی شده برای جداسازی دانه از میوه قهوه (Pulping) منتقل می‌شود. ​

​​​​​​​​سارا وامبوی (Sarah Wambui) یک متخصص کشاورزی و مدیر ایستگاه شستشو در استان کیامبو (Kiambu ) کنیا است. ​

​​​​​​​ بعد از این که پوست گیلاس از قهوه جدا شد، دانه‌ها در آب غوطه‌ور می‌شوند تا موسیلاژ را پاک کنند. در بسیاری از ایستگاه ها مخازن بزرگی وجود دارد که قابلیت نگهداری کاغذ پوستی (parchment) را دارند. ​

با این حال، در حال حاضر در کنیا خرید کاغذ پوستی (parchment) به طور مستقیم از کشاورزان غیرقانونی است، بنابراین به جای آن به بسیاری از آن‌ها پول خود گیلاس پرداخت می‌شود. همچنین به افراد اجازه داده نمی‌شود که مستقیما با کشاورزان سر و کار داشته باشند و در عوض باید از طریق تعاونی‌ها خرید کنند. ​

این تا حدی به این دلیل است که در کنیا، مشارکت کشاورزان در زنجیره تامین قهوه زمانی که گیلاس به ایستگاه‌های شستشو تحویل داده می‌شود، پایان می‌یابد. سپس کشاورزان باید منتظر پرداخت بمانند، که به صورت سالانه اتفاق می‌افتد. ​

دیوید توضیح می‌دهد که ایستگاه‌های شستشو تاریخ و زمان تحویل گیلاس به خریداران را برای کشاورزان تعیین می‌کنند. آن‌ها معمولا این اطلاعات را در پوسترها یا تابلوهای اعلانات در مغازه‌ها یا مکان‌های نزدیک به این ایستگاه‌ها منتشر می‌کنند. ​

۴ واقعیت جالب قهوه کنیا در جهان

بررسی مکان و طراحی

بررسی مکان و طراحی

​​​​​​​​بسیاری از ایستگاه‌های شستشو در کنیا در سواحل رودخانه ساخته شده‌اند. این به این دلیل است که آن‌ها می‌توانند دسترسی آسان به آبی داشته باشند که برای شستشو قهوه به کار می‌رود. ​

با این حال، توپوگرافی زمین می‌تواند این کار را دشوار کند. برای حل این مشکل، برخی از ایستگاه‌ های شستشو در سیستم‌ های پمپ آب سرمایه‌گذاری می‌کنند، آن‌ها را در ساحل رودخانه می‌سازند و پمپ را به سمت مخازن ذخیره‌سازی بزرگ هدایت می‌کنند. ​

سارا بر اهمیت حفظ آب در نزدیکی محل استقرار ایستگاه‌های شستشو تاکید می‌کند.

​​​​​​​​او می‌گوید: ” در صورت امکان، کارخانه‌ها باید رودخانه‌های مرزی داشته باشند.” ” به این ترتیب، شما مجبور نیستید بر روی پمپ‌ها یا مخازن بزرگ سرمایه‌گذاری کنید، که این کار باعث صرفه‌جویی در زمان و پول زیادی می‌شود.”

ایستگاه‌های شستشو می‌توانند به طور متفاوت طراحی شوند، اما به طور کلی به روش‌های مشابه عمل می‌کنند. بسته به سطح سرمایه‌گذاری در ایستگاه، برخی از آن‌ها زیرساخت و ماشین‌آلات مدرن تری دارند. ​

در نواحی دورافتاده‌تر، ایستگاه‌های شستشو تجهیزات اولیه بیشتری دارند، اما دیوید به من می‌گوید که به‌عنوان یک قاعده کلی، همه ایستگاه‌ها به pulper ، مخازن تخمیر و امکانات ذخیره‌سازی نیاز دارند.

دیوید توضیح می‌دهد: ” تعاونی‌ها و ایستگاه‌های شستشو نهادهای جداگانه‌ای هستند.” ” حتی اگر دفتر مرکزی در مجتمع باشد، ایستگاه به طور مستقل کار می‌کند.”

بررسی محبوب ترین قهوه کنیا: SL-28 و SL-34

ساختار عملیاتی در ایستگاه های شستشوی کنیا

​​​​​​​​در کنیا، ایستگاه‌های شستشو عموما متعلق به جوامع تعاونی کشاورزان هستند (‏FCS)‏. هر ایستگاه نیز باید با کار خود را با یکی مقامات محلی یا منطقه‌ای مربوطه ثبت کند. ​

اغلب جوامع تعاونی چندین ایستگاه کار می‌کنند که به طور جداگانه متعلق به تعاونی‌های مربوطه هستند. با این حال، اعضای تعاونی به ندرت بر فعالیت در این ایستگاه‌ها نظارت یا مدیریت می‌کنند. ​

دیوید توضیح می‌دهد: ” تعاونی به عنوان راهنمایی برای فعالیت در یک ایستگاه شستشو عمل می‌کند.” تصمیمات نهایی هنوز هم مربوط به کارمندان در کارخانه است، در حالی که تصمیمات گرفته‌شده توسط co – op را می توان برای همه ایستگاه‌ها در هر جامعه تعاونی اعمال کرد. ​

بیشتر تیم‌های مدیریتی در ایستگاه‌های شستشو شامل یک مدیر کارخانه، یک مسئول مالی، یک رئیس، یک منشی، و کارکنان پشتیبانی می‌شوند. پست های مدیریتی , مالی و رئیس اغلب هر چند سال یکبار مجدداً انتخاب می شوند . ​

مدیر کارخانه مسئول تمام فعالیت‌ها در ایستگاه‌های شستشو و نظارت بر تمام کارکنان است. به عنوان بخشی از کنترل کیفیت، این ایستگاه‌ها گاهی اوقات متخصصان واجد شرایط را برای مدیریت مرحله تخمیر به کار می‌گیرند. دلیل آن این است که حفظ کیفیت قهوه در این نقطه از زنجیره تامین بسیار مهم است. ​

عضویت در ایستگاه شستشو داوطلبانه است. هر عضو معمولاً یک تولید کننده شماره عضویت خود را در ازای هزینه ثبت نام دریافت می کند. پس از آن آن‌ها قادر خواهند بود تا گیلاس خود را پس از تحویل در یک ایستگاه فرآوری کنند. ​

اعضا همچنین مسئول انتخاب مدیر خود هستند. این در حالی است که ایستگاه شستشو وظیفه انتخاب نماینده و عامل بازاریابی خود را دارد که هر ساله انتخاب می شوند.

بررسی قهوه کنیا: عامل بازاریابی قهوه چیست؟

​​​​​​​​بررسی چالش‌های ایستگاه‌های شستشو در کنیا

​​​​​​​​بررسی چالش‌های ایستگاه‌های شستشو در کنیا

​​​​​​​​در کنیا، بسیاری از ایستگاه‌های شستشو هنوز از قرقره‌های سنتی دیسکی استفاده می‌کنند. اگر چه این دستگاه ها قابل‌اعتماد هستند، اما عموما برای دوره‌های زمانی گسترده مورد استفاده قرار می‌گیرند، به این معنی که آن‌ها معمولا نیاز به نگهداری بیشتری نسبت به قرقره‌های جدیدتر دارند. ​

برخی از کارخانه‌های مدرن اکنون در حال سرمایه‌گذاری بر روی دستگاهای پیشرفته هستند که دارای پاک‌کننده‌های داخلی هستند، به این معنی که جداسازی پوسته گیلاس از دان به زمان زیادی نیاز ندارد. این کار می‌تواند زمان فرآوری ، هزینه‌ها و مصرف آب را کاهش دهد. ​

وقتی مرحله تخمیر کامل شد، کاغذ پوستی به بس‌ترهای خشک کردن منتقل می‌شود. همه ایستگاه‌های شستشو بس‌تر خشک‌کننده مخصوص به خود را دارند، اما بسیاری از آن‌ها به دلیل نوسانات قیمت قهوه و کاهش اخیر در حجم تولید قهوه کنیا رها شده‌اند. ​

بسیاری از بس‌ترهای خشک کردن از چوب ساخته می‌شوند که آن‌ها شدیدا مستعد پوسیدگی و آسیب موریانه هستند. این امر باعث شده‌است که برخی ایستگاه‌ها بر روی بس‌ترهای خشک از جنس فلز سرمایه‌گذاری کنند که نسبت به آب و هوا و آسیب آفات کم‌تر آسیب‌پذیر هستند. ​

اکثر ایستگاه های شستشو در کنیا دارای سطل های “تهویه مطبوع” در اتاق های بزرگ هستند. از این مواد برای نگه داشتن کاغذ پوستی بعد از انتقال قهوه از بس‌ترهای خشک استفاده می‌شود، به طوری که محتوای رطوبت قهوه قبل از انتقال به کارخانه‌های خشک ثابت است. ​

برخی از ایستگاه‌های شستشو در کشور در حال گرفتن گواهی ۴ درجه سانتی گراد و تجارت عادلانه هستند. در حالی که این می‌تواند یک فرآیند طولانی و پر هزینه باشد، پتانسیل این وجود دارد که کشاورزان در نتیجه این گواهی‌نامه‌ها قیمت‌های بالاتری برای قهوه خود دریافت کنند. ​

در سال‌های اخیر، واضح‌تر شده است که ایستگاه‌های شستشوی بیشتری در کنیا شروع به مدرن‌سازی کرده‌اند و روی تخت‌های خشک‌کن فلزی، دستگاهای جدیدتر و سایر فناوری‌های کلیدی سرمایه‌گذاری می‌کنند. ​و با وجود چالش‌هایی که گاهی اوقات ایستگاه‌های شستشو با آن مواجه می‌شوند، سارا به من می‌گوید که فکر می‌کند که پتانسیل این وجود دارد که تولیدکنندگان بر آن‌ها غلبه کنند. ​

او نتیجه می گیرد: «آینده برای ایستگاه های شستشوی کنیا روشن به نظر می رسد. “با افزایش نرخ پرداخت، کشاورزان می توانند به آینده کار خود خوش بین باشند.”

اشتراک گذاری در telegram
اشتراک گذاری در twitter
اشتراک گذاری در pinterest
اشتراک گذاری در linkedin

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.